In deze reeks kijk je niet naar één element tegelijk, maar naar twee elementen naast elkaar.

Dat betekent dat je met index-waarden werkt in plaats van rechtstreeks over de lijst te lopen: enkel zo geraak je vanaf lijst[i] ook bij lijst[i-1] of lijst[i+1]. Denk daarbij goed na over het bereik van je lus. Het eerste element heeft geen linkerbuur en het laatste geen rechterbuur, dus range(len(lijst)) is hier bijna nooit wat je wil.

Aantal groter dan de buren kijkt naar allebei de buren tegelijk. In Python mag je zo’n dubbele vergelijking gewoon aan elkaar schrijven: a < b > c betekent net wat je verwacht.

Buren wisselen van plaats is de eerste oefening waarin je de lijst zelf wijzigt, in plaats van er een nieuwe naast op te bouwen. Dat kan bij een lijst, en kon niet bij een string. Om twee elementen van plaats te wisselen heb je normaal een hulpvariabele nodig, maar Python laat je het ook in één regel schrijven: lijst[i], lijst[j] = lijst[j], lijst[i].